Van nieuwkomer naar hoofdrol

Al je vrienden achterlaten en verhuizen naar een nieuwe stad waar je niemand kent. Rosa (toen 18) deed het. In de zoektocht naar nieuwe vrienden kwam ze terecht bij theatergezelschap SubSub. Rosa houdt van zingen, acteren en zet zich graag in voor andere jongeren. Maar toen ze net in Almere kwam wonen, voelde ze zich een beetje verloren als nieuweling in de stad.

Mensen leren kennen via een hobby

Rosa groeide op met theater door de interesse van haar ouders en droomde al jong van een carrière als actrice. Toch vond ze het lastig om de stap te zetten en zich aan te sluiten bij een theatergezelschap in Almere. “Auditie doen in een nieuwe stad, met allemaal onbekende mensen, voelde als een grote drempel.” Via de Facebookpagina van haar moeder kwam ze een oproep tegen voor een theaterproject. Maar auditie doen durfde ze niet. “Ik was heel bang dat ik niet zou kunnen laten zien wat ik kan en dat het dan een hele negatieve ervaring zou zijn,” zegt ze.

Ik was jong en onzeker en dacht: dat kan ik toch niet, ik word toch niet aangenomen.

Starten bij SubSub

Ze schreef zich in voor een meerdaagse workshop, SubSub Talents, omdat ze daar geen auditie voor hoefde te doen. “Dat maakte het minder spannend,” zegt ze. Later werd ze gebeld dat er nog plekken waren bij de projecten en er een extra auditieronde kwam. Dit klonk zo leuk en voelde zo goed, dat ze dat uiteindelijk tóch wel wilde proberen.

Toen dacht ik: ‘Oh wow, zo eng is het eigenlijk niet.’ Ze deden de moeite om mij te bellen. Daardoor voelde ik me een stuk minder onzeker en meer welkom.

Rosa deed daardoor tóch auditie. Met resultaat: ze werd gecast als hoofdrolspeler.

Meer dan theater

Voor Rosa betekent SubSub veel meer dan alleen theater maken. “Tijdens een productie werk je wekenlang intensief samen aan een voorstelling. Je zit in een bubbel en werkt samen echt ergens naartoe. Tijdens zo’n productie worden de mensen echt je familie.” Na afloop van een repetitie doen ze weleens een drankje samen. Sommige mensen uit haar eerste voorstelling ziet Rosa nog steeds. En haar tegenspeler van toen is zelfs een goede vriend geworden.

Theater spelen bij SubSub heeft mij als meisje van 18, toen ik op mijn kwetsbaarst was, opgevangen en betekenis gegeven. Ik werd gezien.

Van spelen naar werken

Wat begon met één workshop groeide verder. Rosa speelde in meerdere voorstellingen en ontdekte hoe leuk ze het vond om theater te maken. “Het geeft zo’n lekker gevoel als je die voorstelling hebt genaild en mensen hebt kunnen raken of iets teweeg hebt kunnen brengen,” zegt ze. Later liep Rosa stage bij de organisatie en ontdekte ze ook een andere kant van het theater: de productie. Vandaag werkt ze bij SubSub als productieleider. “Nu maak ik mogelijk dat iedereen zo goed mogelijk alles kan overbrengen en het publiek geraakt kan worden.”

Ik ben echt gek op mijn collega’s. De SubSub community. Ik word er zo blij van om hier te zijn!

Gewoon gaan

Als Rosa terugkijkt op hoe het begon, kan ze zich haar twijfels nog goed herinneren. Maar haar advies is simpel: “Gewoon gaan.”

Durf naar buiten te gaan en dingen uit te proberen. En geef het ook aan als je iets spannend vindt. Mijn ervaring is dat mensen dat vaak heel goed begrijpen.

Je weet nooit waar een kleine stap toe kan leiden. Voor mij ging het van een Facebookbericht naar een tweede thuis, acteren, gezelligheid en nu zelfs een baan.